و المرء لا يجزى به غير سعيه * إذ ليس للإنسان إلّا ما سعى و اعلم بأنّ كلّ من فوق الثرى * لابدّ من مصيره إلى البلى و كلّ إلى اللّه الأمور تسترح * وعد إلى مدح الحبيب المجتبى الماجد المبعوث فينا رحمة * محمد الهادى النبى المصطفى و اثن على أخيه و ابن عمه * قسيم دار الخلد حقا و لظى و الحسن المسموم ظلما و الحسين * السيد السبط شهيد كربلا فهم منار الحق للخلق فما * أفلح من ناواهم و من شنا و در كتاب اثنى عشريه « 1 » روايت كرده كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم از جبرئيل پرسيد كه ، آيا ملائكه مىخندند و مىگريند ؟ گفت : آرى مىخندند در سه جا از روى تعجّب و مىگريند در سه جا از روى ترحّم : اما اول : پس مردى كه هر روز به كارهاى لغو مشغول است آن‌گاه نماز عشا مىكند و مشغول مىشود به لغو ، پس ملائكه مىخندند و مىگويند : سير نشدى در اين درازى روز ، اى غافل ، پس سير مىشوى در اين يك ساعت ؟ ! دوم : مرد دهقان بيل دست مىگيرد و به آن ، حدّ مشترك ميان زمين خود و ديگرى را مىزند و چنين وانمود مىكند كه سهم خود را آباد مىكند و خاشاك را برمىدارد و غرضش آن‌كه زياد كند در كرد خود ، پس ملائكه از آن مىخندند و مىگويند : تو سير نشدى از اين جريب ، آيا سير مىشوى از اين ؟ ! سيم : زن گشاده‌روى بىحجاب كه بميرد پس بپوشاند قبرش را و خشت بر او چينند براى آن‌كه كسى بر حجمش مطلع نشود پس ملائكه مىخندند و مىگويند : آن وقت كه مرغوب بود و خواهان داشت او را نپوشاندند و حال كه محلّ نفرت شده او را مىپوشانند . و اما گريهء ايشان در سه جا : پس اول : غريب كه از خانهء خود بيرون رود براى تحصيل علم پس او را مرگ دررسد . دوم : مرد و زن پير كه آرزوى فرزند كنند و خداوند ايشان را روزى كند پس

--> ( 1 ) . اثنى عشرية فى المواعظ العدديه ، ص 90